Nenos, esta vida é cruel. Moitas veces, ou algunhas veces, afastados de todo o que coñecemos e queremos, preséntaseno-la oportunidade de disfrutar duns días de oasis na capital branca con algúns dos teus mellores amigos. Pero, como dicía, a vida é cruel e o diñeiro manda, por riba de moitos soños. Peeero, tamén é certo que onde se pecha unha porta se abre unha ventá e non hai nada como ter amigos no maior número posible de tempos, lugares e espazos. Velaí que esta rapariga non quede unha ponte máis morta de asco na capital blaugrana, senón que se vaia pasear polas praias malagueñas, a Alhambra granadina e vai ti saber que máis. Así que, rapaces, Noela, non te sintas xa tan triste, muller, ¡que polo menos non vou pasar soa a ponte!
Como vexo que iso dos comentarios vos custa un pouco. Nesta entrada anímovos a que me contedes nos comentarios que plans tedes para a ponte de decembro. ¡Non vale dicir que hai que facer traballos! Eu seguramente tamén os terei que facer. Pero a ponte é moi larga e hai tempo para todo.